Week 44...

Gepubliceerd op 4 november 2019 21:32

Mijn eerste weekblog!   Een week die voorbij vloog met een hele hoop drukte, frustratie en lekkage!

Geen idee waar ik moet beginnen. Mijn eerste weekblog zou al ruim 6 pagina's kunnen tellen. Dit doe ik zowel mezelf als jullie niet aan.

 

Laten we starten bij het begin van de nieuwe week.... 

Week 44...

 

Maandag,   Mijn wekker zou stukken later kunnen gaan dan hij normaal hoort te gaan. Mijn vroegste gastkindjes komen later vandaag. Een klein gelukje omdat mijn wekker nu pas om 06:30 afgaat!   Toch jammer dat ik er op dat tijdstip al 3 koppen koffie in heb zitten en al kaar ben voor de dag...

De 'natuurlijke' wekker Olivia koos namelijk voor 05:30!!?!?!   En met deze wekker kun je lastig snoozen, ze vraagt namelijk per direct om thee en ontbijt.  Ik heb het nog even kunnen rekken maar om 06:00 zitten we dan toch echt beneden en komt nummer 2 ook haar bed uit. Dan begint onze dag. Het hele ochtend ritueel (mijn favoriet) gaat van start: eten, drinken, er wordt heel veel gekletst, ik klaag daarop weer dat er teveel gekletst wordt en dat de meiden door moeten eten, aankleden, haren doen, klagen over het haren doen want dit doet uiteraard verschrikkelijk zeer, tanden poetsen, enzo enzo enzo..  Tussendoor vul ik de rugtassen met brood, fruit en drinken  en begin ik ook mijn werkdag.  Ik heb de rust dat ik vandaag maar 1 extra kindje mee naar school hoef te nemen, normaal zijn dit er 3 extra.

De meiden zijn optijd in de klas, dit vind ik echt iedere ochtend weer een uitdaging hoor! Ze ogen schoon en fris, hebben gevulde trommeltjes en gevulde buikjes.        Dat ik geen staande ovatie krijg wanneer ik de school uitloop, valt me iedere dag echt weer tegen.

Snel naar huis want daar worden zo nog 2 gastkindjes gebracht.  Nummer 4 komt vandaag niet. Een bericht gekregen dat hij in het ziekenhuis is opgenomen. Wat het ook is, kindjes en ziekenhuizen vind ik een hele nare combi. Hopen dat hij snel weer naar huis mag.

Mijn werkdag begint nu pas echt; met een baby, dreumes en (bijna) kleuter is de dag altijd goed gevuld. De oudste 2 zijn broer en zus en zijn de hele dag met elkaar in de weer.  Super gezellig. De baby gaat zich er ook steeds meer mee bemoeien, grappig om te zien.  De dag verloopt eigenlijk heel relaxt maar vooral heel vlot. De oudste heeft veel te vertellen over het weekend. Hij vertelt sowieso een hele hoop. Dit zie ik vaak als ze richting de 4 jaar gaan. Alles wat ze zien en bevinden moet worden uitgesproken. Heerlijk die kletskousen aan mijn tafel, ik doe gezellig mee!         Zo mag de maandag altijd zijn.  

Om 13:00 haalt oma de baby op en om 14:00 staan we weer keurig op het schoolplein om de meiden op te halen. Isabella gaat bij een vriendinnetje spelen. Met de rest wandel ik weer naar huis. Thuis wordt er heel fijn gespeeld met elkaar het is droog dus gaan we ook lekker naar buiten.

Rond 16:00 is de mama van broer en zus er.   Heel opvallend om te zien dat kinderen zich anders gaan gedragen zodra mama of papa weer in beeld is. Ze maken er vaak een sport van om de grenzen dan even snel op te zoeken. Niet bij mij, maar lekker bij pap of mam. "Zo mam, zo te zien ben je er weer, succes ermee!"

lk herken dit ook bij onze kinderen. Toch het vertrouwde gezicht die het hem doet. Daar kunnen ze even doen wat niet mag; "Mama wordt even boos maar dat is na 5 minuten ook wel weer over!" Ze weten het gewoon! Ik praat mezelf zo vaak aan dat ik een strenge moeder ben, eigenlijk probeer ik dat iedere dag te zijn maar heb ik de ruggengraat van een naaktslak. Geloof me, dat werkt niet.

Mijn werkdag eindigt om 16:00 Al. Vroeg voor de maandag en aangezien de Jazz ook niet doorgaat heb ik even wat extra tijd om al een boodschap te doen en ga ik die avond (lekker) sporten. Maar eerst Isabella ophalen en koken.

 

 

Heerlijk, de dinsdagmorgen begon weer vroeg.  Nog iets voor 05:30 was Olivia alweer wakker. Dit keer heb ik haar gezegd dat ik niet uit bed ga tot mijn wekker is afgegaan. Dit begrijpt ze wel maar ze heeft niet veel aan die informatie en vraagt dan ook om de 2 minuten of we misschien al naar beneden kunnen. Omdat ik weiger gaat ze uiteindelijk alleen en komt niet veel later haar zus achter haar aan. Om 06:30 sluit ook ik me hier bij aan.

Nadat het hele ochtendritueel zich weer heeft herhaald gaan we wandelen naar school. Een baby en kleuter gaan gezellig mee. Al is het de eerste minuut nog niet heeeel gezellig. Kleuter vindt het lastig als mama weggaat en dus is hij altijd even een paar tellen in mineur. Zodra we mijn straat uitlopen zit hij weer in het ritme en is het weer goed.

Eenmaal thuis heb ik veel 1 op 1 tijd met de kindjes. Dit maakt mijn werk zo leuk en persoonlijk. Ik ken de kindjes erg goed door deze tijd samen.

Om 14:00 staan we weer op school voor de meiden.  Thuis gaan we knutselen, spelen , kleuren.  De middag vliegt voorbij.    Tegen half 5 belt Gert mij om te zeggen dat hij moet overwerken, wordt wel laat, hij eet niet mee.

Yesssss, goed excuus om vroeg op de bank te gaan hangen! Ik had mezelf voorgenomen te gaan sporten maar dat kan dan helaas niet.

De baby blijft mee eten tijdens het avondeten en zit heerlijk te genieten van zijn kroten terwijl onze meiden genieten van een prak wortelen. Na het eten wordt de baby opgehaald, ik ruim de troep op en het is alweer kinderbedtijd.  Ik zelf heb ook net een pyjama aangetrokken als Gert belt :"schat het valt mee, ik ben er iets over 7."   Balen!! Nu toch sporten!!   Dus pyjama verruild voor sportkleding En zo gebeurde!

Ik ben nu nog steeds trots als ik daaraan terugdenk. 

Thuis administratie gedaan, douchen en snel naar bed.  

 

Woensdag ben ik vrij!  Deze dag is altijd heel druk omdat ik alles in die dag wil/moet doen.

Een vriendin en ik zijn lekker gaan zonnenbanken en daarna bij een vriendin gaan lunchen.  Daarna het grote huishouden gedaan, meiden opgehaald van school .  Zwemles, tandarts, kapper en naar bed! Waarom ik altijd zo moet racen op mijn vrije dag blijf ik bijzonder vinden.

 

Deze donderdag nemen we afscheid van mijn aller eerste gastkindje. Ze wordt morgen 4 en vandaag is haar laatste opvangdag bij mij. We vieren haar verjaardag en nemen afscheid.  Jeetje de tijd is echt gevlogen!  

We hebben een heerlijke dag en nadat de meiden uit school zijn is het eindelijk tijd om het feestje te vieren. Als de 5 kindjes aan tafel zitten kunnen we eindelijk beginnen.  We zingen, eten de heerlijke traktatie, pakken de kado's uit,  het is een gezellig gebeuren. 

Na het feestje gaan we naar buiten met elkaar. Een behoorlijke onderneming met 5 kindjes!   Ik besluit om maar direct collecte te lopen. Ik ben gevraagd om te lopen voor het Diabetes fonds. Dit deed ik vorig jaar ook. Toevallig ken ik het wijkhoofd en zo kwam zij bij mij terecht.   Ik vind het goed om iets goeds te kunnen doen voor een ander maar eigenlijk was de hoofdreden dat ik gewoon geen nee tegen haar kon zeggen!  Ik sta zoooo bij haar in het krijt aangezien ze mij al zo vaak heeft geholpen met de kindjes. Zo kan ik misschien een klein beetje iets terugdoen. Kleine gebaren zijn soms toch wel het meest dankbaar.

Met kinderen collecteren werkt trouwens wel erg goed dus dit is een tip! Mensen geven sneller en meer als er een paar kleine koppies voor de deur staan. "Wilt u centjes betalen voor de mensen met suikerziekte" vroeg onze oudste netjes.  De jongste was daarin tegen af en toe haar zegje kwijt en kwamen er zinnen uit als: "Wilt u centjes voor suikerziekte?" Of "Wilt u suikerziekte?" Niet helemaal de bedoeling maar gelukkig was de boodschap duidelijk.  Het was uiteindelijk ook erg gezellig zo met elkaar, ze willen volgend jaar weer! #wijkhoofdleesjemee??

Eenmaal thuis werden alle gastkindjes al snel opgehaald.

Fijn want de sfeer sloeg om en onze eigen kinderen veranderde naar een stel klagende, chagrijnige monsters. Dit deed het humeur van mijn man, die ook net thuis kwam, niet ten goede. En dit zorgde als een natuurlijk domino effect dat ik inwendig ook ontplofte. Stik chagrijnig probeerde ik iedereen vervolgens te negeren voor zover dit mogelijk was!  Ik ben dan ook maar vroeg naar bed gegaan.    Nog maar 1 dag voor de boeg en aangezien er een avondje met vriendinnen op de planning stond had ik iets om naar uit te kijken.

 

De volgende ochtend word ik uitraard weer gewekt. Lekker vroeg, ik ga eruit, ben nog net zo moe als toen ik in bed stapte. Mijn humeur is niet heel veel verbeterd.  Ik heb een te drukke week gehad en ik moet even "luchten".   

De dag vliegt voorbij en het is eigenlijk een hele gezellige dag. 2 baby's die elkaar lijken te begrijpen en op hun manier kletsen. Ik vind dit echt hilarisch. Vooral de gezichten die erbij getrokken worden.  De 2 andere kindjes kunnen het ook heel goed samen vinden en dus gaan de uren van de dag snel voorbij.  We spelen, kletsen, lachen, knuffelen, eten, drinken, wandelen enzo. Om 14:00 halen we de meiden weer uit school en de laatste uren van mijn werkweek gaan in.     Om 18:00 wordt (normaal) het laatste kindje opgehaald maar vandaag niet. Ik vraag haar moeder of ik haar mee mag nemen met de Halloween speurtocht. Ik ga daar toch al naartoe met onze meiden en ik vind dat gezellig. Gelukkig denken de kindjes er zo ook over.  Om 18:00 stappen we verkleed de deur uit om te beginnen aan de speurtocht.  Het miezert... Echt heerlijk om mijn vrijdagavond te starten met kou en regen...     Gelukkig hebben de kindjes het alle 3 erg leuk en hun enthousiasme steekt ook mij aan!   Na een hoop snoep en gegriezel liggen de kinderen rond 8 uur op bed! Ook ik ben gesloopt maar om 20:30 heb ik een date met mijn vriendinnen!

Wat kan ik hier toch van genieten. Ik kan even heerlijk klagen over alles en nog wat, vervolgens klagen zij over hetzelfde en voel ik me veel relaxter. We komen tot de conclusie dat we allemaal last hebben vam dezelfde dingen. Gedeelde smart is halve smart..  We drinken een paar wijntjes en er wordt heel veel gelachen!

 

Als ik toch eens had geweten wat ons de volgende dag te wachten stond had ik waarschijnlijk minder hard gelachen....

Na maanden klagen over vocht in onze bijkeuken pakte mijn man dit klusje op en trok het hele hok leeg.  Ik naar de balletles met de meiden.  Ik kwam terug en bleek er een lek in ons dak.  Via het dak, tussen de muren, naar de vloer gelekt. Dit al maanden! Wat een ellende.   We zijn er 2 dagen mee bezig geweest. Ik met het uitzoeken van alle spullen, de meiden er vandaan houden en Gert met het hok zelf. Alles moest schoongemaakt, nieuwe vloer, de muren, echt alles. Wat een ellende! Meerdere malen wilde ik in een hoekje gaan zitten om even te huilen.   Zaterdag naar de kinderdisco gegaan en eenmaal terug was de grote, natte zooi allemaal naar buiten!   We zijn zaterdag tot in de nacht doorgegaan.

Zondag weer door!        Om 23:00 zijn we klaar en liggen we op bed.

Het hok is weer netjes, het dak wordt op korte termijn gemaakt, alles is schoon en uitgezocht.   Ik ben totaal niet uitgerust maar wel ZEN.  Ik heb spierpijn van het sporten in de ochtend (want dat doen we dan ook nog tussendoor). Ik maak nog een begin aan mijn blog maar mijn ogen vallen dicht. Ik ga slapen en maak mijn blog later af...

En nu is de nieuwe week alweer van start.. Deze week staat in het teken van feestjes! Mijn vader en Isabella.. Weer een hele drukke maar leuke week in het vooruitzicht!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.