Week 3

Gepubliceerd op 18 januari 2020 om 13:30

Daar zit ik dan, bij de kapper...

3 uur...

3 uren die ik, volledig, aan mezelf besteed. Op mijn vrije dag, woensdag. MIJN dag. Voordat ik naar de kapper ging heb ik 7 km hardgelopen. Dus ik verdien dit, inclusief cappuccino’s.

Echt een heerlijk moment. Het duurt lang (2,5 tot 3 uur) en ik doe dit zo ongeveer 4x per jaar.

Zelf word ik hier dus heel erg blij van aangezien ik helaas niet gezegend ben met prachtig kleurbehoud. (Lees: ik heb grijze haren!)

Na een behandeling voel ik me weer hip en happening!

 

Inmiddels alweer maanden geleden dat ik een blog kon schrijven. Sorry daarvoor maar manmanman het zijn gekke maanden geweest.

Na alle verjaardagen kwamen eigenlijk alle feestdagen enz.

Nu het Januari is is er iets meer rust, verwar dit niet met meer tijd want dat kom ik meer te kort dan ooit. Dus mocht je wat tijd over hebben kom dit gerust even langsbrengen!

 

Het is inmiddels weer 2020. En dit jaar gaat helemaal mijn jaar worden. Tenminste, dit zou ik graag willen en dus ben ik hard aan de slag met mijn goede voornemens.

Ik heb er best een hoop en ik doe keihard mijn best om goed van start te gaan!

  • Bloed doneren aan Sanquin
  • Ik wil meedoen aan een hardloopevenement
  • Minimaal 3x per week sporten
  • Vooral dingen doen die mij blij maken

Voeg ik dan nog even toe dat ik ook dit jaar probeer nog een aantal keer te bloggen!

Ik voeg hier niet aan toe hoe vaak, misschien dat ik dit wel standaard bij de kapper moet doen. ---> Ik word blij van de kapper —> 2 voornemens in 1 klap

Deze week nog post ik sowieso deze blog! Dat is er dan alvast 1.

 

Even over mijn voornemens..

Eind vorig jaar heb ik me aangemeld bij Sanquin. Ik ben verder fit en gezond en kan het bloed prima missen.

22 januari heb ik een intake en een bloedtest. Als alles oké is mag ik daarna gaan doneren.

 

Eind 2019 ben ik gestopt met roken. 3 september ben ik officieel gestopt. Toch wilde ik af en toe nog voor gaas gaan in combinatie met vrienden, wijn en gezelligheid.

Sinds eind november heb ik ook dat niet meer gedaan. Het sporten ben ik iets op gaan schroeven en daardoor heb ik een extra motivatie goed voor mezelf te zorgen en het goed vol te houden.

Eind december ben ik erbij gaan hardlopen. Nee ik vind dit niet leuk! Ik kan niet genieten van het hardlopen naar plek A om vervolgens weer terug te gaan naar huis.

Ik vind het ook gewoon zwaar, mijn benen vinden het stom en ik heb geen topconditie! Daarnaast voel ik met vies en plakkerig, bah.

Maar het moment dat ik weer terug bij mijn huis aankom voel ik me net Rocky Balboa die na bijna K.O. te zijn gegaan, toch de wedstrijd heeft gewonnen.

Echt het gaat nergens over maar thuis ben ik trots op alle gelopen kilometers.

Dit gevoel zorgt er voor dat ik steeds weer de moed kan vinden om opnieuw te gaan.

 

Inmiddels ben ik op het punt gekomen dat ik me durf in te schrijven voor 1/4 Marathon.

Voor sommige mensen is dit een makkie, voor mij een echte uitdaging.

 

Voor wie mij goed kennen zal dit geen verrassing zijn maar ik ben nu niet echt sportief aangelegd.

Tenzij het over spelletjes gaat.. in dat geval zit het wel goed in mijn genen. Mijn moeder geeft je voor 10 monopoly dollar en een zielig gezicht, zo de Kalverstraat.

Mijn vader zit op ‘vissen’ maar daarvoor hoef je geen atletisch lijf te hebben. Wel doet hij dit al zijn hele leven. Misschien dus ook wel een ‘doorzet-gen’ ergens in mijn lijf

 

Ik heb mezelf het sporten echt moeten “aanleren”.

Inmiddels mag ik zeggen dat ik het ‘wel leuk’ vind. (Soms stiekem heel leuk.)

Dit komt mede door de leuke lessen, de meiden waarmee ik al-het-leed-dat-sporten-heet deel, en het zelfvertrouwen dat de trainers je geven. (Lezen jullie mee? Bedankt daarvoor!)

 

Maar goed, zo gaan we het lijstje me goede voornemens al aardig vorm geven.

 

 

Op zakelijk gebied ga ik een zeer druk jaar tegemoet. Baby’s in aantocht en alle plekken zijn opgevuld. Soms een enorm gepuzzel om dit met ons gezin te combineren. Het geeft nooit problemen maar wel ‘uitdagingen’. Ik houd wel van een uitdaging dus eigenlijk komt het altijd wel weer goed!

 

Dit is het laatste jaar waarin ik 4 dagen werk. Vanaf volgend jaar ga ik 3 dagen werken en zal de vrijdag komen te vervallen. Ik denk dat mijn werkweken zeker 55 uur in beslag nemen. De extra tijd die ik allemaal kwijt ben in mijn ‘vrije uren’ is echt enorm.

Ik kijk dan ook positief uit naar de verandering. Die extra ‘vrije’ dag aan het einde van de week lijkt me een oprechte verademing.

Ik houd oprecht van mijn werk, ik houd van de kindjes en de drukte die mijn dagen opvullen. Ik hoor heel vaak dat mensen gek zouden worden als ze mijn werk zouden doen. Ik reageer dan eigenlijk standaard met de opmerking: ‘ja, ik niet!’

Natuurlijk zijn er ook weleens dagen waarop ik bijna een mentale breakdown krijg.

Zo heb ik afgelopen donderdag wel 25 luiers verschoond, ben ik eigenlijk continu bezig geweest ervoor te zorgen dat de kleintjes elkaars vingers er niet afbeten (iemand een uitleg waarom alle kindjes tussen de 9 maanden en 1,5 jaar vingers en elkaars mondjes stoppen?!) , duurde het fruit eten ruim een uur en praten we even niet over de lunch en het naar bed gaan.

 

Op zo’n dag sta ik zeker 4x op de rand van de afgrond...

Maar meer dan 30x geniet ik van zo’n dag...

De knuffels en kussen die ik krijg, die de kindjes elkaar geven..

Wanneer ze tegen me aan in slaap dommelen, lachen als ik ze weer uit bed haal...

Wanneer we dansen, zingen, gillen spelen en lachen.

Die kleine wezentjes geven mij hun volledige vertrouwen.

 

Dat ik iedere avond een huis heb waar het lijkt of er een kinderverjaardag is geweest, neem ik maar voor lief.

Neemt ook mijn man voor lief..

Want dit vind ik leuk, fijn en geeft me meestal voldoening.

En zolang ik dit nog voel blijf ik dit werk doen.

 

En hier laat ik het even bij.. want het is inmiddels al zaterdag..

Mijn huis ben ik ontvlucht omdat we nieuwe kozijnen en glas krijgen aan de voorkant van onze beneden verdieping.

Nu zit ik nog veilig in bungelland.

Wanneer ik thuiskom zal het niet lijken alsof er een kinderverjaardag is geweest...

Eerder alsof er een orkaan door ons huis is gegaan...

 

May the force be with me...

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Elly
8 maanden geleden

Heel leuke blog Cassie